Rzeźba KINGIT jest o człowieku, który ma w sobie coś królewskiego. Nie chodziło mi jednak o koronę, władzę czy dosłowne przedstawienie króla, ale o pewien sposób bycia. O osobę, która czuje się wyżej od innych, patrzy na świat z dystansu i jest przekonana o własnej wyjątkowości. Interesowała mnie ta granica pomiędzy dumą a poczuciem wyższości. To moment, w którym pewność siebie zaczyna zmieniać się w chłód, a siła charakteru w potrzebę dominowania nad innymi.
KNIGIT nie musi niczego udowadniać. Jego postawa sama mówi o tym, jak widzi siebie i swoje miejsce wobec innych ludzi. Chciałem, żeby forma rzeźby była spokojna, ale jednocześnie miała w sobie napięcie. Nie zależało mi na agresji. Bardziej interesowało mnie poczucie dystansu, niedostępności i wewnętrznego przekonania, że stoi się ponad otoczeniem. Każdy z nas spotkał kiedyś osobę, która zachowywała się w ten sposób. Być może czasami również sami przyjmujemy taką postawę, nawet jeśli nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę. Dla mnie KNIGIT jest więc rzeźbą o dumie, hierarchii i sposobie, w jaki człowiek buduje własną pozycję wobec innych. To portret charakteru bardziej niż konkretnej osoby. Rzeźba pozostawia pytanie, gdzie kończy się siła i pewność siebie, a zaczyna poczucie wyższości.
KINGIT – SPRZEDANA
